بوسه

تنها همین تن واژه هاست

که در چشمانت زل می زنند.

این بوسه ها که بر نگاه تو می کارند

از سرزمین دور آمده اند

تحفه های بقچه پیچ

تا بگشایی و باز بر میان ببندی.

راه را با بقچه و نان و پنیرک شعرم برو

به چشمه ای که همایش دلداده هاست

صدای آب و خنده ی یاران

رها از آنچه گذشت.

بقچه ام را بگشا: شعر بخور، واژه بنوش

قانعم من به همین

بوسه بر سنگ مزار...