61

آبان بود

که آب زلال نگاهت

مرا تطهیر کرد

و من رهیدم از همه جز تو.

آبان بود

که دست هایت در شب بارانی

تنم را به آتش کشید.

آبان بود

که رفتی و اشک ها دوباره مرا تطهیر کردند

اما

من به ما قبل تو

ما قبل عشق

ما قبل زندگی

پرتاب شدم .

آبان

میلاد و ارتحال دلم بود

برایم شیرینی بگذار و شمع

تبسمی و آهی

کفایت می کند مرا.

آبان

ماه آب و باران و اشک و زلالی ست

ماه آمدن و رفتن تو

که مهر ورزیدی اما

بر آذرم نشاندی .

دو باره آبان . . .