57

ساعت ها بیقرار نیستند

منظم در تکرار خویش شکیبایند

ما بیقراریم و در تکرار و تنوع ناشکیباییم

غروب ها در انتظار عاشقان جهانند

عاشقان آشفته تر از تشخیص اند

فلق را از شفق

و گرگ و میش صبح و شام را

از هم وا نمی کنند

مسخره اند عاشقان جهان.

بی مسخرگان

جهان ، تغار بی نمکی بیش نیست

من دیر یا زود می آیم

می دانم کفش هایم

رج هایت را می بویند و می جویند

رستمی منیژه های امروز را از چاه افراسیاب نمی رهاند

بیژنی را دل به تهمتنی خوش نیست

در روزگار بی رستمِ پر شغاد

دلدادگی مسخره ی با مزه ای است

جهان بیمزه را .