69

دغدغه ای ست آغوش تو

نه خیال از آن می گذرد

نه او از خیال .

طرح مه آلودی ست، سراسر سکر

سستی ام را سر سختی می بخشد

دیروزم را فردایی

و فردایم را رؤیایی می کند.

با وهم آغوش تو

در پیشانی رنج ها و پریشانی ها

چه حال خوشی دارد

سرباز بی اسب و بی سلاح

در چنبره ی هیچ ها .

در آغوش می کشم خیال همه چیز را

تو را

و همه هیچ از محاصره ام باز می گردند

تهیدست.