79

پاک و پلشت و خوب و بد ، در ره من یکی بود

آنچه رساندم به تو ، هر چه بود، شهی شود

شاه منِ گدا تویی، هر که رساندم به تو

شاهره است هر چه او گام مرا به تو کشد

غم شه من شده ست یک چند و عزیز من شده

هر چه به یاد آردم روی تو را نکو بود

وهم وصال نیز گه در برهوت بوسه ها

یاد تو است و شاه من ، راست زند به چپ رود

واژه علیل و کام و کلک از سخنی که در سر است

ای چه خیال های مست که از لب تو به سر رسد

یاوه شده است گفتِ من، زخم شده ست لطف من

کن حذری ز حال من ، گر شرری خطا رود ....