دختری ست، گرفتار فراموشی.
چل سال پیش
از خانه رفته و راه بازگشت نمی داند.
او
تنها می داند :
خانه اش ، گربه ای ست نشسته بر آب
و آبی بر شانه دارد،
گربه ای که پشت به توران دارد
و رو به زادگانِ سلم
و چهره اش به سوی هندوستان است.
شادی ایرانی
گربه ای ست ملوس
از تبار تنبور و ترانه و تمبک .
برچسب:
نویسنده: کیان امینی