93

شده ام رها به کنجی ، نه امید آفتابی

نه خیال خام آنم که بجویی و بیابی

به امید، شهره بودم؛ به ترانه و تقلا

شده ام شکسته شمعی و فتاده در سرابی

همه شوق شعله بودم که بر آتشم بخواهی

نه کسی کنار دارم نه به شعله ام کتابی

ز تو رود بودم ، به خیال، جاری و خوش

تو که رفته ای، چی ام من؟ سر برکه ای ، حبابی.