فراموشی
درد است و درمان.
درد است که بهترین های جان را
می کَنَد و می برد.
درمان است
که دلشوره ها را ریشه کن می کند.
فراموشی تحفه ای عزیز است
در هجوم زخم های یادمان ها.
غبار فراموشی
امپراتوری عشق را
به سنگواره ای اساطیری مبدل خواهد کرد.
چین های پیشانی ام در سده های دیگر
دستمایه ی کاوشگران و کهنه شناسان خواهد بود.
چه سعادتی !!!
برچسب:
نویسنده: کیان امینی