103

وقتی تو نیستی و آمدنت را امید نیست                     

یک تکه هم از این شب هجران ، سپید نیست

دارم دلی پر آذرخش و ، سری پُر غو و غریو             

  این جا ولی به هیچ مصطبه و رف ، نبید نیست

آذرگشسب ِ غصه در تنِ من ضجّه می زند               

  در شهرِ شب ، بجز دلِ من یک شهید نیست

دل سوگوار نیست ولی یادِ چشم  تو                       

هر شام ، تازه می شود و ، خود پدید نیست

سر ،بنده ی هزارها هوس و حال بوده است               

اما بجز جمالِ تورا ، دل عَبید نیست

هر دلبری به بیدلی چو رسد ، خنجری زند                

زخمی زدی به  دل که مدارا مفید نیست

کهنه ست هر چه می رمد از هر کنار من                  

جز یادِ چشم های قدیمت ، جدید نیست .